Wyróżnione

Beagle

Informacje ogólne

  • Długość życia: 12-16 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: średnia
  • Koszty utrzymania: 100-130 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem: 1700-2500 zł

Charakter

Wybierając go na towarzysza rodziny, trzeba pamiętać, że jego zachowanie w niektórych sytuacjach będzie podyktowane instynktem myśliwskim. Pies ten ma wesołe usposobienie, zawadiacką naturę, jest pełen energii, inicjatywy, a przy tym odważny i zrównoważony. W odróżnieniu od wielu innych gończych, mocno się przywiązuje do właściciela. Jest przyjazny i łagodny nie tylko w stosunku do członków rodziny, ale także wobec obcych osób, dlatego nie sprawdzi się jako stróż czy obrońca. Nie lubi samotności, pozostawiony sam na długie godziny może psocić lub wyciem uprzykrzać życie sąsiadom. Najlepiej się czuje, gdy rodzina jest w komplecie. Chętnie przebywa też w grupie psów – zwłaszcza własnej rasy.

Szkolenie i wychowanie

To zwierzak inteligentny, ale jednocześnie dość uparty i samodzielny. Szkolenie go wymaga dużo cierpliwości, konsekwencji i pozytywnych bodźców – jest bardzo wrażliwy i zbyt ostro traktowany, może się stać krnąbrny lub zamknąć się w sobie. Pies tej rasy szybko się nudzi, dlatego ćwiczenia muszą być urozmaicone i nie mogą trwać zbyt długo, przynajmniej w początkowej fazie nauki. Beagle powinien poznać podstawowe komendy, ale nie należy oczekiwać od niego bezwzględnego posłuszeństwa.

Zdrowie

Beagle jest długowieczny i rzadko choruje. Najczęstszymi przypadłościami tej rasy są problemy z oczami. Większość psów tej rasy ma doskonały apetyt, a przez to skłonności do tycia. Sporadycznie przytrafiają się kłopoty z uszami, alergie i padaczka.

Pielęgnacja

Beagle linieje najczęściej raz do roku, ale za to dość intensywnie. Jego twardy włos łatwo się wbija w dywany czy obicia mebli. Poza okresem wymiany szaty psa tej rasy wystarczy wyczesać raz w tygodniu gumową rękawicą. Kąpiemy go w miarę potrzeb w szamponie dla psów krótkowłosych. Na co dzień można przetrzeć go wilgotnym ręcznikiem z włosem i pod włos – usuniemy w ten sposób kurz i martwą sierść. Warto też przyzwyczaić pupila do szczoteczki i pasty do zębów

Wady i zalety

Wady: nie sprawdzi się jako stróż, myśliwski instynkt może sprawiać kłopoty na spacerach, wymaga dużo ruchu i uwagi, bywa uparty

Zalety: wesoły, łagodny, łatwy w pielęgnacji, wytrzymały i odporny

Wyróżnione

Cavalier King Charles Spaniel

Informacje ogólne

  • Długość życia: 10-12 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: średnia
  • Koszty utrzymania: 80-150 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem: 1800-4000 zł

Charakter

Cavalier king charles spaniel to sympatyczny pies rodzinny. Ma umiarkowany temperament, jest wesoły, żywy i całkowicie pozbawiony agresji. Lubi być rozpieszczany. Zwykle jest otwarty i pewny siebie, ale zdarzają się także osobniki nieśmiałe (nie mogą być jednak nadmiernie lękliwe czy nerwowe). Cavalier jest wrażliwy, mocno się przywiązuje i nie znosi samotności. Jeśli właściciel dużo czasu spędza poza domem, powinien zapewnić mu towarzystwo – najlepiej psa tej samej rasy. Choć czworonóg ten potrafi też żyć w zgodzie z kotem, królikiem czy papugą. Cavaliery są mało hałaśliwe, ale jeśli mają do dyspozycji ogród, zwykle wykazują silniejszy instynkt terytorialny i częściej szczekają.

Szkolenie i wychowanie

Cavalier to dobry uczeń, jeśli tylko postępuje się z nim łagodnie, a ćwiczenia sprawiają mu przyjemność. Należy być konsekwentnym, uzbroić się w cierpliwość i nie oczekiwać natychmiastowych rezultatów ani bezwzględnego posłuszeństwa w każdej sytuacji.

Zdrowie

Szczeniaka należy kupować tylko w sprawdzonej hodowli. Wiele chorób ujawnia się w późniejszym wieku, dlatego im starsi są rodzice miotu, tym większa szansa, że ich dzieci będą się cieszyć dobrym zdrowiem. Poważną późno ujawniającą się przypadłością rasy jest niedomykalność zastawki dwudzielnej serca (MVD).  Duże, płytko osadzone oczy cavalierów są narażone na urazy mechaniczne.

Pielęgnacja

Pielęgnacja cavaliera nie jest trudna, ale musi być systematyczna. Jego szata ma wyglądać naturalnie, dlatego się jej nie strzyże ani nie trymuje. Przedstawiciel tej rasy gubi niewielkie ilości sierści przez cały czas, ale ponieważ jest miękka, łatwo ją sprzątnąć. Psa czeszemy przynajmniej raz w tygodniu szczotką pudlówką i metalowym grzebieniem.

Wady i zalety

Wady: wymaga stałej pielęgnacji, zbyt ufny w stosunku do innych psów, zbiera odpadki

Zalety: sympatyczny, dobrze dogaduje się z dziećmi, łagodny, mało hałaśliwy

Wyróżnione

Mops

Mops jest psem wesołym i towarzyskim. Nie wymaga od właściciela wielkiego doświadczenia ani poświęcania dużej ilości czasu na spacery. Mops szczególnymi względami obdarza wybraną osobę w rodzinie i towarzyszy jej na każdym kroku.

Informacje ogólne

  • Długość życia: 12-16 lat
  • Odporność na warunki atmosferyczne: średnia
  • Koszty utrzymania: 80-100 zł miesięcznie
  • Cena psa z rodowodem: 2500-5000 zł

Charakter

Choć ma zatroskany wyraz pyska, jest psem pogodnym i pełnym życia. Nie lubi samotności i braku zainteresowania – potrafi okazać, że nie poświęca mu się wystarczająco dużo uwagi. Łagodny i cierpliwy, będzie doskonałym przyjacielem dla kilkuletnich dzieci – muszą się one jednak nauczyć odpowiednio z nim obchodzić.

Szkolenie i wychowanie

Pies tej rasy jest inteligentny. Uczy się chętnie, pod warunkiem że ćwiczenia nie są monotonne i że ma odpowiednią motywację, np. ulubiony smakołyk. Naukę podstawowych poleceń najlepiej rozpocząć już ze szczeniakiem. O sukcesach szkoleniowych w dużym stopniu decyduje więź łącząca psa i właściciela – im jest większa, tym łatwiej wyegzekwować pożądane zachowanie. Mops to pies wrażliwy – nawet podniesiony ton jest dla niego karą.

Zdrowie

Mopsy należą do grup psów brachycefalicznych (z krótkim pyskiem i spłaszczoną kufą), przez co narażone są na wiele chorób i wymagają szczególnej opieki. Z powodu specyficznej budowy ciała często cierpią na choroby serca, urazy kręgosłupa i przepuklinę pachwinową. Ze względu na zredukowaną kufę spotyka się u tej rasy problemy z oddychaniem oraz z gałkami ocznymi.

Pielęgnacja

Psa tej rasy należy czesać kilka razy w tygodniu. Do pielęgnacji sierści po zimie używamy metalowego gęstego grzebienia lub zgrzebła. Na co dzień wystarczy twarda szczotka z końskiego włosia lub gumowa rękawica. Ważne jest częste oczyszczanie fafli mopsa, fałdę przy nosie trzeba przecierać co drugi dzień specjalnym płynem by zapobiec dość częstemu problemowi występowania grzybicy w jego „zmarszczkach”.

Wady i zalety

Wady: lnieje cały rok, jest mało odporny na upały, chrapie i bywa uparty

Zalety: inteligentny, towarzyski, dobry przyjaciel, łatwy w pielęgnacji